Po przybyciu we wrześniu 1907 roku do Samarkandy, gdzie mieścił się sztab oddziału, został przydzielony do 5 kompanii stacjonującej w Dżyzaku. W 1910 roku przeprowadzono reformę turkiestańskich oddziałów piechotyDotychczasowe samodzielne bataliony weszły w skład nowo utworzonych pułków. Dotychczasowy 7 Turkiestański Batalionu Strzelców stał się 1 batalionem 5 Turkiestańskiego Pułku Strzelców., a Glovackis został przeniesiony do stacjonującego w Czardżuju pod Bucharą 6 Turkiestańskiego Pułku Strzelców. W 1912 roku zdał eksternistyczny egzamin maturalny w samarkandzkim gimnazjum. Po wybuchu I wojny światowej razem z 1 Turkiestańskim Korpusem Armijnym został skierowany na rosyjski front zachodni. Brał udział w działaniach wojennych na terenie Prus Wschodnich i Polski, m.in. pod Augustowem, podczas których był trzykrotnie ranny. Po wyleczeniu, w styczniu 1916 roku uznany za częściowo zdolnego do dalszej służby, bez możliwości udziału w bezpośrednich działaniach wojennych, w związku z czym został skierowany do pracy w sztabie 4 armii. Pod koniec 1916 roku wraz z nią został przeniesiony na front rumuński, gdzie pozostawał do grudnia 1917 roku, piastując różne stanowiska w sztabach kolejno 4, 7 i 8 armii.