W grudniu 1917 roku, po wybuchu rewolucji bolszewickiej, Glovackis odszedł z wojska i rozpoczął pracę w Litewskim Komitecie Wysiedleńczym w PołtawiePracował w nim aż do października 1918 roku, z przerwą na czas opanowania Połtawy przez bolszewików (styczeń-marzec 1918)..
29 października 1918 roku przybył do Wilna, gdzie 1 listopada po tajnej naradzie Komisji Obrony zlecono mu utworzenie 1 Pułku Piechoty. Zgodnie z dokumentami do Litewskich Sił Zbrojnych jako ochotnik wstąpił 10 listopada. Był jego dowódcą i formował go w pełnej konspiracji przed Niemcami, aż do 23 listopada, kiedy to wydano oficjalny rozkaz utworzenia pułku i powołania pułkownika Jonaas Galvydisa-Bykauskasa na jego dowódcę. 7 grudnia został przeniesiony do nowo utworzonego 2 Pułku Piechoty, powierzając mu kierowanie sprawami gospodarczymi, zaś 24 grudnia powołano go na dowódcę pułku. 4 marca został zwolniony ze służby, jednak 4 maja przywrócono go na stanowisko dowódcy 2 pułku piechotyGlovackis pozostał przywrócony po proteście pułku, który został zorganizowany 1 maja.. Razem ze swoim pułkiem od maja do października 1919 roku walczył przeciwko bolszewikom, biorąc udział w , wyzwalając Abele i Rakiszki oraz walcząc na Łotwie.