Biblioteka Narodowa Estonii – biblioteka narodowa Estonii. Powstała 21 grudnia 1918 roku.
Historia Decyzja o utworzeniu Riigiraamatukogu (Biblioteki Państwowej) została podjęta przez Rząd Tymczasowy Republiki Estońskiej 21 grudnia 1918 roku. W latach 1918–1940 biblioteka szybko się rozwijała. Zgodnie z regulaminem z 1922 roku służyła ona członkom parlamentu, rządu, urzędnikom i w wyjątkowych wypadkach osobom prywatnym. W 1924 roku biblioteka została połączona z Archiwum Państwowym. W czasie okupacji niemieckiej, w latach 1941–1944 biblioteka nie została zniszczona. Wywieziono co prawda 400 skrzyń z książkami, ale po wojnie niezniszczone zbiory wróciły do biblioteki. Podczas okupacji sowieckiej stała się biblioteką publiczną i nosiła nazwę Eesti NSV Riiklikuks Raamatukoguks (Biblioteki Państwowej Estońskiej SRR). W 1953 roku nadano jej imię Friedricha Reinholda Kreutzwalda. W 1988 roku Biblioteka Państwowa im. Friedricha Reinholda Kreutzwalda została przemianowana na Bibliotekę Narodową Estonii. Jej zadaniem jest gromadzenie, przechowywanie i udostępnianie wszystkich dokumentów opublikowanych w języku estońskim i w Estonii, a także dotyczących lub zawierających informacje o Estonii. W 1989 roku bibliotece przywrócono status biblioteki parlamentarnej z obowiązkiem świadczenia usług na potrzeby Riigikogu i estońskiego rządu.