Historia Podobnie jak Jizō Bosatsu, z pierwszą falą buddyzmu, która dotarła na archipelag w okresie Asuka (538–710), przybył poprzez Chiny również hinduski bodhisattwa Awalokiteśwara. W Indiach uważany był za spirytualnego syna Buddy Amidy. W Chinach postać ta, łączona z bóstwami taoistycznymi, przeszła osobliwą zmianę płci – z męskiego bodhisattwy przerodziła się w żeńskie bóstwo, boginię łaski Guanyin. Po zjaponizowaniu imienia stała się Kannon (z szacunkiem Kannon-sama) i w przekonaniu większości wyznawców jest ona płci żeńskiej. Nieczęsto jednak spotyka się obrazy i posągi, które można by uznać za wizerunki czysto żeńskie lub męskie. Większość z nich przedstawia postać o niesprecyzowanej płci.
Awalokiteśwara zatrzymał się przed osiągnięciem ostatecznego wyzwolenia, aby pomagać ludziom, wskazując im drogę wyzwolenia. Aby działać skutecznie przybiera trzydzieści trzy różne osobowości w zależności od tego, z kim ma do czynienia. To założenie teologiczne znalazło wyraz w pielgrzymkach do „trzydziestu trzech miejsc świętych w prowincjach zachodnich”. Stały się one popularne ponad 1200 lat temu i trwają nadal z różnym nasileniem w różnych okresach historycznych. W pierwszym okresie ograniczały się do trzydziestu trzech świątyń w rejonie Nara–Kioto. Obecnie są odbywane także do tyluż świątyń w innych regionach, np.