Arystokratyczny w swoich początkach charakter kultu Kannon wpłynął na rozwój twórczości artystycznej, która w wielu przypadkach osiągnęła poziom skarbów narodowych. W samej tylko świątyni Hōryū-ji, ufundowanej w 607 roku przez księcia-regenta Shōtoku (574–622), znajduje się kilka posągów Kannon tak wysokiej rangi. Najsławniejsze z nich to: Kudara-Kannon, VII wiek, dzieło rzeźbiarza z koreańskiego królestwa Kudara (Baekje, Paekche); wysmukła postać o wys. 209,4 cm, wykonana z drewna kamforowego; posąg był prezentowany na wystawie w paryskim Luwrze w 1997 roku; Kuze-Kannon, Guze-Kannon (Kannon Wyzwolicielka), VII wiek, podobnie stylizowana figura z drewna kamforowego o wys. 214,5 cm z ogromną aureolą; Yumetagae-Kannon, Yumechigai-Kannon (Kannon Odmieniająca Sny), VIII wiek, figura o wys. 86,9 cm wykonana z brązu; panuje przekonanie, że obdarzona jest mocą przemieniania złowieszczych snów w sny przynoszące szczęście; jej prawa dłoń jest skierowana do przodu w rytualnym geście abhajamudra (semuiin), który reprezentuje nieustraszoność i ochronę).