Najsłynniejszy posąg Jūichimen-Kannon (Kannon o Jedenastu Twarzach) znajduje się w świątyni Hase-dera (świątynia szkoły Jōdo-shū (Czystej Ziemi) w Kamakurze. Podlega jej ponad trzy tysiące sanktuariów w całym kraju. W skarbcu świątyni znajdują się pięćdziesiąt dwa zwoje opowieści o cudach dokonanych przez Kannon. Jedna z nich – przytoczona poniżej w sekcji „Droga” – została zawarta w zbiorze krótkich opowiadań setsuwa, zatytułowanym Konjaku monogatari (Opowieści o dawnych wydarzeniach”), sporządzonym pod koniec okresu Heian (794–1185). Wśród nich są opowieści o tematyce świeckiej i religijnej, zwłaszcza wyjaśniające różne aspekty buddyzmu.
Legendy Połów W VII wieku dwaj bracia rybacy z małej wioski o nazwie Asakusa wyłowili siecią w rzece Miyato (ob. Sumida) posążek jakiejś postaci. Nie wiedzieli, co to jest i wrzucili go z powrotem do wody. Łowiąc w innych miejscach wciąż zamiast ryb znajdowali w sieci ten sam posążek. W końcu zabrali go ze sobą do domu. Gdy pokazali go zarządcy ich wioski, ten rozpoznał w posążku bosatsu Kannon i z własnego domu uczynił małą świątynkę. Wieść się rozniosła i coraz więcej ludzi przybywało, aby czcić Kannon.