W 2008 roku Transport for London (TfL), organ zarządzający transportem publicznym w Londynie, przeprowadził otwarty konkurs na projekt „nowego Routemastera” na XXI wiek. Spośród ponad 700 zgłoszeń wyłoniono dwa zwycięskie projekty – pierwszy opracowany wspólnie przez biuro projektowe Foster and Partners oraz przedsiębiorstwo motoryzacyjne Aston Martin, drugi – przez studio Capoco Design. W 2010 roku biuro projektowe Heatherwick Studio zaprezentowało projekt modelu produkcyjnego, w którym wykorzystano niektóre motywy stylistyczne zwycięskich propozycji. W tym samym roku spółka Wrightbus otrzymała kontrakt na realizację projektu i produkcję autobusów. Ze względu na zaangażowanie Johnsona, nowy autobus zyskał kolokwialne nazwy Boris Bus („autobus Borisa”) i Borismaster.
Produkcja odbywała się w zakładach Wrightbus w Ballymenie, w Irlandii Północnej. TfL złożyło początkowo zamówienie na osiem prototypowych egzemplarzy. Pierwszy pojazd opuścił fabrykę 4 listopada 2011 roku, a do służby liniowej trafił 27 lutego 2012 roku. Wszystkie znalazły się w eksploatacji przed rozpoczęciem Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie w 2012 roku. W tym samym roku TfL zamówiło kolejnych 600 sztuk, z czasem liczba ta zwiększyła się do 1000.