W styczniu 2017 roku nowy burmistrz Sadiq Khan zapowiedział, że TfL nie złoży dodatkowych zamówień, powołując się na wysokie koszty zakupu (od 325 do 350 tys. funtów, około 50 tys. więcej niż standardowy autobus piętrowy). Produkcja trwała do sierpnia 2017 roku, a ostatnia dostawa miała miejsce w lutym 2018 roku.
Łącznie zbudowanych zostało 1000 egzemplarzy, wszystkie dla Transport for London. Łączny koszt poniesiony przez TfL, włączając prace projektowe i zakup pojazdów, wyniósł 346 mln funtów. W marcu 2021 roku wszystkie zbudowane autobusy pozostawały w eksploatacji, stanowiąc 11% londyńskiej floty autobusowej oraz 15% eksploatowanych przez TfL autobusów piętrowych.
Konstrukcja Autobus ma 62 miejsca siedzące, w tym 40 na górnym pokładzie i 22 na dolnym, oraz 25 stojących. Pojazd liczy 11,23 m długości, 4,42 m wysokości i 2,52 m szerokości. W autobusie znajduje się dwoje schodów, jedne umieszczone za kierowcą, drugie z tyłu pojazdu. Wyposażony jest w troje drzwi, z czego tylne z założenia mogą pozostawać otwarte podczas jazdy, pozwalając pasażerom wsiadać i wysiadać poza przystankami. Rozwiązanie to nawiązuje do dawnych autobusów Routemaster, które miały z tyłu otwartą rampę. Do pierwowzoru nawiązuje także zaokrąglone nadwozie. Autobus jest niskopodłogowy, przystosowany do przewozu osób z niepełnosprawnością.