typowanie tkankowe), którzy to powinni wykazywać jak najwięcej wspólnych antygenów MHC. Poza tym pewną rolę w odrzucaniu przeszczepu odgrywają również niepowiązane z MHC tzw. słabe antygeny zgodności tkankowej.
Przeszczep może zostać rozpoznany jako „obcy” zarówno za pośrednictwem cząsteczek MHC klasy I (z wykorzystaniem limfocytów T cytotoksycznych), jak i MHC klasy II (z wykorzystaniem limfocytów T pomocniczych). Komórki prezentujące antygen należące do dawcy, a zwłaszcza jego komórki dendrytyczne znajdujące się w przeszczepie migrują do regionalnych węzłów chłonnych biorcy (co stymulowane jest przez procesy zapalne), gdzie przedstawiają limfocytom T biorcy peptydy i MHC obcego pochodzenia. Może to skutkować aktywacją nawet kilku procent limfocytów T i wzbudzić bardzo silną reakcję układu odpornościowego biorcy. Prezentacja peptydów z allogenicznym MHC klasy I powoduje aktywację limfocytów T cytotoksycznych CD8+. Jest to tzw. prezentacja bezpośrednia. Limfocyty te intensywnie się namnażają i zaczynają atakować przeszczep.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Immunologia