pracował jako lekarz powiatu suwalskiego. Przed I wojną światową otrzymał rangę: radcy tytularnego (1902 r.) asesora kolegialnego (1904 r.) radcy dworu (1905 r.) radcy kolegialnego (1909 r.) Podczas I wojny światowej został ewakuowany z Suwałk i przez pewien czas pełnił funkcję dyrektora szpitala w Wasilewiczach (gubernia mińska), następnie był lekarzem sanitarnym w mieście Orzeł. W 1918 r. wrócił do Suwałk, gdzie pracował jako lekarz powiatu suwalskiego. W październiku 1928 r. z jego inicjatywy Towarzystwo Przeciwgruźlicze założyło Dom Zdrowia Ziemi SuwalskiejSuwałki : miasto nad Czarną Hańczą, red. J. Kopciał, Suwałki 2005, s. 368.. W tym też roku Nieciuński przeszedł na emeryturę, jednak pozostał czynny zawodowo. W latach 1928–1939 pracował jako lekarz urzędników państwowych i pracowników Banku Polskiego. Natomiast po zakończeniu II wojny światowej, od 1945 r. był lekarzem suwalskiej Ubezpieczalni Społecznej. Zmarł 21 kwietnia 1952 r. w Suwałkach. Został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ulicy Bakałarzewskiej, nieopodal neogotyckiej kaplicy.