Teatr Skarbkowski – teatr lwowski, mieszczący się w klasycystycznym gmachu, wzniesionym z funduszy hrabiego Stanisława Skarbka w latach 1837–1842, otwarty 28 marca 1842 i funkcjonujący do września 1900.
Historia obiektu
Autorami projektu byli Johann Salzmann i Ludwig Pichl. Budowa trwała pięć lat. Gmach powstał na miejscu dawnych bastionów otaczających Niski Zamek. Budynek spoczywa na 16 tysiącach bali dębowych przywiezionych z majątków Skarbka. W momencie powstania był największym teatrem w Europie, z widownią mogącą pomieścić 1460 osób. Oprócz teatru w gmachu mieścił się także hotel (liczący ok. 300 pokoi), sklepy, biura, kawiarnie, sale konferencyjne. W budynku znajdowały się także mieszkania, w których mieszkali m.in. Artur Grottger i Juliusz Kossak. Fundator hr Skarbek stworzył Prawa dla teatru polskiego we Lwowie oraz fundację dla aktorów i reżyserów na emeryturze. Budynek był przez fundatora oddany miastu w bezpłatne użytkowanie na pięćdziesiąt lat. Założono, że gdy minie ten okres, miasto będzie zobowiązane do uiszczania czynszu w kwocie rocznej 17 tys. złr.