Po zakończeniu II wojny światowej sprawował szereg istotnych funkcji szkoleniowych i administracyjnych. Służył m.in. jako dziekan i zastępca dyrektora Marine Corps Institute, adiutant dowódcy Fleet Marine Force Pacific oraz szef rekrutacji do Korpusu w Nowym Jorku. W latach 50. i 60. kierował kluczowymi jednostkami szkoleniowymi i operacyjnymi, a także służył w Kwaterze Głównej Korpusu Piechoty Morskiej. W tym czasie, w 1962 roku ukończył również National War College.
Podczas wojny w Wietnamie był asystentem szefa sztabu ds. operacyjnych (G-3) 1 Dywizji Marines, za co otrzymał Legię Zasługi i wietnamski Krzyż Waleczności z Palmą i Złotą Gwiazdą. Po powrocie do USA objął dowództwo 6 Dystryktu Korpusu Piechoty Morskiej, a w 1966 roku otrzymał nominację generalską. Kolejne lata służby upłynęły mu na stanowiskach sztabowych i dowódczych, takich jak szef sztabu Kwatery Głównej Korpusu i Fleet Marine Force Pacific oraz dowódca I Marine Amphibious Force na Okinawie, gdzie otrzymał kolejne nadanie Legii Zasługi.