thumb|180px|Antoni Linettej w 1933 Antoni Linettej (ur. 9 stycznia 1902 w Gębicach, zm. 1972) – polski prawnik, sędzia, rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 9 stycznia 1902 w Gębicach, w powiecie mogileńskim, w rodzinie Bronisława i Salomei z Skoniecznych. W 1913 rozpoczął naukę w gimnazjum w Gnieźnie.
Był uczestnikiem powstania wielkopolskiego. 31 grudnia 1918 wstąpił do oddziałów powstańczych w Gnieźnie, z którymi wyruszył na front pod Nakło nad Notecią. Brał udział w walkach pod Ślesinem i Teresinem. Zwolniony został z powodu małoletności. 15 stycznia 1919 wstąpił do 5 szwadronu 3 Pułku Ułanów Wielkopolskich w Gnieźnie, w którym służył do października 1919, w tym trzy miesiące w obwodzie frontu pod Inowrocławiem. Dane powyższe oparte są na książeczce stanu służby oficerskiej nr 757 wydanej 15 stycznia 1932 przez PKU Poznań.. We wrześniu 1919 awansował na starszego ułana. Po zwolnieniu ze służby kontynuował naukę w klasie szóstej gimnazjum. W 1920 wstąpił w szeregi 115 Pułku Ułanów i walczył na wojnie z bolszewikami. 11 października 1920, w czasie zagonu na Korosteń, odznaczył się w boju pod wsią Octówką. W tym samym miesiącu został awansowany na kaprala. W lutym 1921 został zwolniony z wojska.