Na skutek poniesionej porażki dowództwo polskie podjęło decyzję o wycofaniu wojsk z całego obszaru Górnego Śląska.
Przed bitwą Strona niemiecka Po stronie niemieckiej w walkach brała udział 5 dywizja pancerna wchodząca w skład VIII korpusu armijnego, należącego do Grupy Armii „Süd” (południe).
Głównym celem 5 DPanc. było zdobycie przyczółków na Wiśle, co miało ułatwić dalszy atak w głąb Polski. Przełamanie polskiej pozycji obronnej miało się odbyć w najdogodniejszym miejscu – w nieufortyfikowanym i słabo obsadzonym odcinku na południu od Pszczyny o długości około 3 km. Na podstawie doniesień wywiadu, Niemcy wiedzieli o słabości tego odcinka – obronna linia schronów pod Pszczyną nie była jeszcze w tym miejscu skończona.
Przełamanie pozycji pod Pszczyną zmusiłoby polskie siły do wycofania się z całego Górnego Śląska. Działania niemieckiej 5 DPanc były zgodne z doktryną „blitzkriegu”.
Jednostki niemieckie posiadały dużą przewagę w obszarze działania Armii „Kraków”: 3x w liczbie żołnierzy 3x w uzbrojeniu piechoty 20x w broni pancernej 9x w lotnictwie
Strona polska Po stronie polskiej w bitwie brała udział 6 Dywizja Piechoty wchodząca w skład Armii „Kraków”.