Emil Landsberg herbu własnego, także Teodor Emil Landsberg (ukr. Еміль В’ячеславович Ландсберг, ur. 19 kwietnia 1880 w , zm. 16 sierpnia 1952 w Nicei) – inżynier kolejowy, działacz gospodarczy, minister kolei Państwa Ukraińskiego (1918–1919).
Życiorys Emil Landsberg ukończył szkołę podstawową i średnią w Szawlach i Kownie. W 1906 ukończył Instytut Inżynierów Komunikacji w Petersburgu. Następnie pracował zawodowo w Rosji, w latach 1914–1915 był naczelnikiem ruchu Kolei Nadwiślańskiej w Warszawie. Latem 1915 został ewakuowany w głąb Rosji w związku z zajęciem ziem polskich przez Niemcy. Tam pracował w Mohylewie i Bobrujsku.
W 1918 został ministrem kolei Państwa Ukraińskiego (utworzonego przez Pawło Skoropadskiego pod protektoratem niemieckim), w rządzie Serhija Herbela, zastępując na stanowisku . Landsberg na stanowisku ministra zmagał się z deficytami paliwa oraz zakupem nowego taboru. W styczniu 1919, po obaleniu na Ukrainie Hetmanatu przez Dyrektoriat, Naczelna Komisja Śledcza nakazała aresztowanie wszystkich ministrów Państwa Ukraińskiego, w tym Landsberga, któremu udało się przedostać do Polski. Powróciwszy do Polski został powołany na rzeczoznawcę w sejmowej Komisji Opałowej.