Systematyka Pancernik reliktowy opisany został przez Yepesa w 1933 w publikacji pod tytułem Una especie nueva de “mulita” (Dasipodinae) para el norte argentino w piśmie Physis. Jako miejsce typowe autor podał Tabacal w departamencie Orán w argentyńskiej prowincji Salta. Jako holotyp wskazał okaz MACN 31.273, który Salvador Mazza zebrał w październiku 1931. Yepes ustanowił też paratyp z tego samego miejsca. Jego opinię podważano. Wskazywano nawet, że okaz, na podstawie którego Yepes sporządził swój opis, mógł należeć raczej do gatunku pancernik dziewięciopaskowy jako osobnik młodociany, jak to uczynił w swej pracy Hamlett w 1939. Przyznawano jednocześnie, że istotnie istnieje osobny gatunek pancernika. Rzeczony Hamlett uznał, że należy do niego okaz uznawany wcześniej za paratyp D. mazzai, podjął się nawet podania pewnych cech diagnostycznych dotyczących kształtu pancerza okrywającego głowę i osteodermów. W 1995 Vizcaino nadał mu nazwę Dasypus yepesi. Nazwą tą posługują się niektóre źródła. Z kolei D. mazzai uznał za młodszy synonim D. novemcinctus. W kolejnych pracach gatunku nie uwzględniano. Choćby Wetzel RM i Mondolfi E w książce o ekologii północnych regionów neotropikalnych uznają D. mazzai za młodszy synonim tym razem D. sabanicola.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pancernik reliktowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.