Jednakże w 2014 Feijó i Cordeiro-Estrela opublikowali pracę, w której wskazali brak istotnych różnic pomiędzy gatunkiem opisanym przez Vizcaino i tym z opisu Yepesa. Obalili w niej twierdzenia, jakoby holotyp D. mazzai był w rzeczywistości młodocianym okazem pancernika dziewięciopaskowego czy innego gatunku. W szczególności nie znaleźli żadnego uzasadnienia, dla którego holotyp miałby być okazem młodocianym, przeciwnie – na wykonanym przez Yepesa zdjęciu widać wyraźnie zrośnięte szwy, cechę dorosłych zwierząt. Również porównanie z dorosłymi okazami pancernika dziewięciopaskowego wykazało pewne różnice, więc Hamlett musiał się pomylić. Chodziło cały czas o jeden i ten sam gatunek pancernika. Jako starsza obowiązywać więc powinna nazwa D. mazzai. Gatunek taki figuruje w kolejnych analizach zespołu Feijó.
Kladogram z pracy Feijó et al. z 2019 (uproszczono):
Powyższy kladogram bazuje na badaniach mtDNA. Podgatunki pancernika większego uznano za osobne gatunki, a pancernik dziewięciopaskowy nie jest monofiletyczny. Niektóre populacje tego ostatniego stanowią najbliższych krewnych pancernika reliktowego, tworząc klad, którego grupy zewnętrzne stanowią inne populacje pancernika dziewięciopaskowego.
Podgatunków nie wyróżnia się.