Leczenie Nie ma metody leczenia małogłowia, która pozwoliłaby przywrócić głowie dziecka normalny rozmiar lub kształt. Leczenie koncentruje się na łagodzeniu skutków towarzyszących deformacji i niepełnosprawności neurologicznych. Programy wczesnej interwencji, obejmujące fizjoterapię, terapię logopedyczną i terapię zajęciową, pomagają zmaksymalizować możliwości dziecka i zminimalizować dysfunkcje. Często stosuje się leki w celu opanowania drgawek, nadpobudliwości oraz objawów nerwowo-mięśniowych.
Rokowanie Rokowania zależą od przyczyny schorzenia oraz stopnia jego nasilenia. U niektórych dzieci występuje jedynie łagodna niepełnosprawność. Inne, zwłaszcza jeśli poza tym rosną i rozwijają się prawidłowo, mogą mieć normalny poziom inteligencji oraz normalny rozwój.
Długość życia również bywa różna. Według jednego z badań około 80% niemowląt z ciężką postacią małogłowia dożyło 4. roku życia. Ogólnie rzecz biorąc, dzieci, u których występuje wyłącznie małogłowie, mają większe szanse na dłuższe życie niż dzieci, u których małogłowiu towarzyszą inne schorzenia, takie jak zespoły wad chromosomalnych.
Zobacz też
acefalia (medycyna)
Przypisy
Bibliografia Lech Korniszewski: Dziecko z zespołem wad wrodzonych. Diagnostyka dysmorfologiczna. Wyd. II, PZWL 2005 .
Kategoria:Zaburzenia rozwoju Kategoria:Choroby genetyczne