Natomiast gatunkiem typowym rodzaju Pardosa jest Pardosa alacris.
Zbadano różnice genetyczne w obrębie rodziny pogońcowatych (Lycosidae) na podstawie badań NADH, H3 i COI. Z badań wynika, że rodzina Lycosidae jest stosunkowo młoda pod względem ewolucyjnym: pojawiła się, gdy lasy i inne tereny zalesione ustąpiły siedliskom otwartym (zobacz jednak: występowanie). Kladogram z publikacji Piacentiniego i Ramireza z 2019 przedstawia poniżej pozycję systematyczną rodziny pogońcowatych z rodzajem Pardosa (w badaniach wykazano brak monofiletyzmu tego taksonu, a podrodzina Pardosinae uchodzi za grupę pochodnią od Lycosinae, na kladzie jednak są te podrodziny umieszczone odrębnie, ze względu na niepewność w synapomorfii):
Występowanie i środowisko mały|Lasy z niskimi krzewinkami to ulubiony teren zamieszkiwany przez pająki z opisywanego rodzaju Przedstawiciele Pardosa występują na całym świecie (takson kosmopolityczny). Zamieszkują Europę, Azję, Afrykę, obie Ameryki oraz nielicznie Australię (P. pexa), głównie jednak Holoarktykę. Znane są także szczątki subfosylne niektórych taksonów, pochodzące z czwartorzędu Wielkiej Brytanii (z Wybunbury Moss National Nature Reserve).