Niektóre gatunki mają bardzo małe zasięgi występowania, np. P. acorensis zamieszkuje archipelag Azorów (położony na Atlantyku), a P. diuturna zasiedla wyłącznie obszar należący do Parku Narodowego Glacier Bay. Endemitem jest także P. costrica – występuje wyłącznie w Kostaryce. W Europie Środkowej stwierdzono około 40 gatunków (występują także w Polsce – zaobserwowano ok. 26 gatunków, większość nie uchodzi za rzadkie).
Siedlisko Zasiedlają różne typy siedlisk: brzegi wód, strumieni, w ściółce leśnej, a także na dużych wysokościach. Sprawnie poruszają się po wodzie.
P. lugubris żyje w lasach, na dobrze nasłonecznionych łąkach, na poboczach dróg, wrzosowiskach. P. amentata woli przeważnie bardziej podmokłe tereny niż P. lugubris. Zasiedla brzegi rzek, podmokłe łąki i inne trawiaste tereny, gdzie znajduje się dostatek wody. P. palustris czy P. bifasciata wolą tereny ubogie w wysoką roślinność np. na kamienistych murawach czy w opuszczonych kamieniołomach. Inni europejscy przedstawiciele rodzaju, jak P. wagleri, P. saturatior oraz P. nigra, to gatunki typowo górskie. P. wagleri zamieszkuje tereny do wysokości 1400 m n.p.m., P. saturatior natomiast zajmuje tę samą niszę ekologiczną na wyższych wysokościach (powyżej 1400 m n.p.m.). P.