Hala na Powiślu mogła pomieścić więcej osób niż gmach Filharmonii Narodowej, w którym odbywał się konkurs, więc w praktyce to ona stała się głównym miejscem, w którym publiczność mogła wysłuchać muzyków, a także nawiązać z nimi kontakt koncert (prawykonanie w Polsce) „Symfonii tysiąclecia” (VIII Symfonii Es-dur) Gustava Mahlera pod batutą Stanisława Wisłockiego (12 i 13 lutego 1971 roku) spektakl Mrowisko z muzyką zespołu Klan koncert Czesława Niemena koncert zespołu SBB musical (wtedy nazwany śpiewogrą) „Na szkle malowane” Katarzyny Gärtner i Ernesta Brylla kilka pokazów cyrkowych występ zasłużonych artystów Związku Radzieckiego.
Instytucja Teatr Rozrywki nie miała stałego zespołu aktorskiego i repertuaru. Jej dyrektorem był Tadeusz Sutt.
Architektura Teatr Rozrywki został zaprojektowany przez bułgarskiego architekta Erosława Stankowa. Niektóre źródła podają, że współprojektantem był jego brat Władimir (w polskich źródłach jego imię bywa spolszczane jako Włodzimierz) (według Chrościckiego i Rottermunda – Bronisław i Włodzimierz), a jeszcze inne źródła dodają trzeciego brata, Ljubomira. Erosław Stankow z rodzeństwem w podobnym czasie zaprojektował podobny budynek w Sofii, stolicy Bułgarii.