Wspomniany w dodatku do tygodnika Stolica w 1963 roku projekt zakładał, że będzie to konstrukcja stalowa, łatwa do montażu i demontażu. Pokrycie kopuły miało być z aluminium, elewacja złożona z paneli aluminiowo-szklanych. Hala cyrkowa była zaprojektowana tak, żeby przy minimalnych zmianach wewnątrz mogła służyć zależnie od potrzeby, jako cyrk, varieté, kino panoramiczne, hala sportowa, operetka, lodowisko lub basen. Widownia mogła pomieścić w zależności od źródeł: od 2100 przez 2800–3000 do 3500 widzów. Przed obiektem zaplanowano parking na 200 samochodów. Budynek był stosunkowo nowocześnie wyposażony, dysponując podnoszonymi fragmentami areny, możliwością zmrażania sztucznego lodowiska, basenem dla tresowanych fok i dużym zapleczem. Wewnątrz funkcjonowała kawiarnia na 80 osób. Jerzy Waldorff chwalił akustykę hali.
Odniesienia w kulturze Wewnątrz tego budynku nagrano scenę w filmie „Miś” Stanisława Barei, w której pracownik kotłowni, grany przez Andrzeja Stockingera, prowadzący tam melinę, odpalając jeden papieros od drugiego, mówi przez telefon do pani kierowniczki ADM: Czy ja palę? Pani kierowniczko, ja palę przez cały czas, na okrągło!.
Przypisy
Linki zewnętrzne Zdjęcia Teatru Rozrywki: Teatr w roku 1974 Teatr w 1996 roku
Kategoria:Cyrk w Polsce Kategoria:Śródmieście Południowe Rozrywki Kategoria:Wyburzone obiekty budowlane w Warszawie