Wedle IUCN wszystkożerny, Superina i Abba podają, że jest wszystkożerny-mięsożerny. Na jego pokarm składają się przede wszystkim stawonogi, wśród których wymienić można chrząszcze, zarówno larwy, jak i imagines, ale też inne bezkręgowce. Nie gardzi również drobnymi kręgowcami, wśród których jaszczurki, płazy bezogonowe i gryzonie. Dietę uzupełnia pokarmem roślinnym. Ilość poszczególnych pokarmów zależy od pory roku. Latem, kiedy wilgotność jest mniejsza, przeważają owady, podczas gdy zimą rośnie zawartość roślin w diecie. Największa umieralność przypada na sezon o najmniejszej dostępności pokarmu.
Pokarm znajduje głównie w glebie, którą rozkopuje z użyciem pazurów. Szuka pożywienia, poruszając się po spirali, co zaobserwowano zarówno na wolności, jak i w niewoli.
Zagrożenia i ochrona IUCN klasyfikuje włosopuklerznika wrzaskliwego jako gatunek najmniejszej troski (włosopuklerznik andyjski klasyfikowany była jako narażony na wyginięcie, a w Boliwii, Chile i Peru nawet zagrożony wyginięciem, wymieniał go II Załącznik CITES). Wśród zagrożeń wymienia górnictwo, rolnictwo, wypadki drogowe oraz polowania przez człowieka i udomowione zwierzęta. Włosopuklerznik jest jadalny przez człowieka, dostarcza mu białka. Służą do wykonywania pamiątek i amuletów.