„Dingyuan” rozpoczął już 2 maju 1883 roku, a zgodnie z planem miał wyruszyć do Chin w czerwcu tego roku. Na próbach uzyskał prędkość maksymalną 15,384 węzła i moc siłowni 7200 KM, przekraczając wartości projektowe. Dostawa pancerników jednak została wstrzymana z powodu wojny Chin z Francją. W końcu oba pancerniki i krążownik „Jiyuan” opuściły Kilonię 3 lipca 1885 i pod niemiecką banderą handlową, z niemieckimi załogami i chińskimi oficerami dopłynęły przez Kanał Sueski, Singapur i Hongkong w październiku 1885 roku do Dagu w Chinach, gdzie zostały przekazane Chińczykom i przyjęte do służby.
Służba thumb|left|„Dingyuan” zniszczony po ataku torpedowym i eksplozji, która zniszczyła śródokręcie Banderę cesarską na „Dingyuan” podniesiono 29 października 1885 roku. Został on okrętem flagowym floty chińskiej, służąc w północnej eskadrze, tzw. Flocie Beiyang. Dowódcą został Liu Buchang. Od czerwca do sierpnia 1886 roku pancerniki zostały wysłane w rejs propagandowy eskadry do Korei, Japonii i Władywostoku w Rosji, po czym od sierpnia do października były dokowane w Nagasaki. W marcu i kwietniu 1890 roku eskadra odwiedziła Singapur, Sajgon i Luzon, a w sierpniu sam „Dingyuan” odwiedził Władywostok. Latem 1891 roku eskadra odwiedziła Japonię, gdzie okręty były wizytowane m.in.