Wyposażona była w osiem kotłów wodnorurkowych, z których para napędzała cztery turbiny Westinghouse o mocy wyjściowej 107 000 shp, za pośrednictwem przekładni i czterech wałów przekazujące energię dla czterech śrub okrętowych. Mniej pożądanym efektem tych zmian było ograniczenie pojemności zbiorników paliwa nowych jednostek, wahającej się od 2100 do 2200 ton w zależności od okrętu, w porównaniu do 3000 ton poprzednich typów. Po raz pierwszy w amerykańskich krążownikach, awaryjna energia elektryczna zapewniana była za pomocą specjalnych generatorów Diesla, nie zaś za pomocą energii zgromadzonej w akumulatorachNorman Friedman: U.S. Cruisers, s. 148. Konstrukcyjna prędkość maksymalna tych okrętów wynosiła 32,7 węzła, podczas testów jednak jednostki tego typu osiągały maksymalnie 32,36 węzła. Mimo zmniejszonej pojemności zbiorników paliwa, podobnie jak wcześniejsze jednostki tej klasy, krążowniki typu New Orleans miały zasięg 10 000 mil morskich przy prędkości 15 węzłówNorman Friedman: U.S. Cruisers, s. 473. Według różnych źródeł i w różnych okresach, załogi tych okrętów liczyły od 751 do 1100 oficerów i marynarzy.