Z powodu niskich dochodów była zmuszona otworzyć po 1952 roku prywatny gabinet lekarski, który, mimo otrzymanej w późniejszym czasie renty, prowadziła do 80 roku życia. Wzorem ojca Nepomucena Godlewskiego często leczyła za darmo, lub za symboliczną opłatą, niezamożnych pacjentów oraz organizowała wizyty i zabiegi medyczne w Poznaniu dla byłych pracowników ojca. Od 1 stycznia 1962 roku przez rok pracowała jako dentysta szkolny w Jeżycach – jednej z dzielnic Poznania. Od 1 stycznia 1963 roku, przez dziewięć kolejnych lat, pracowała jako chirurg stomatolog w Zespole Opieki Zdrowotnej Wilga Poznań.
W 1972 roku przeszła na emeryturę, jednak nadal prowadziła prywatny gabinet dentystyczny.
Interesowała się literaturą religijną oraz historią i kulturą Węgier, była członkinią komisji rewizyjnej Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Węgierskiej. Jako osoba głęboko religijna aktywnie uczestniczyła w spotkaniach Klubu Inteligencji Katolickiej, a także w działaniach ruchu Pomocników Salezjańskich.
Życie prywatne 5 czerwca 1949 roku wyszła za mąż za profesora Tadeusza Vetulaniego – profesora i kierownika Katedry Hodowli Szczegółowej Zwierząt Akademii Rolniczej w Poznaniu. Miała z nim syna Zygmunta.
Śmierć Maria Vetulani zmarła 21 sierpnia 1995 roku w Poznaniu.