Ptaki te gniazdują na wyspach Kaua‘i, O‘ahu i Maui.
Zalatywanie Ponadto, między 24 stycznia, a 8 marca 2020 r. zaobserwowano ptaka na Morzu Tasmana we wschodniej Australii. Ptaki z tego gatunku są zwykle obserwowane na tym morzu. Przyczyną takiego pojawu mogły być warunki pogodowe oraz wiek ptaka.
Inny przypadek pojawu tego ptaka w miejscu, gdzie nie występuje to obserwacja z 2006 roku. Wówczas pojedynczy osobnik został zaobserwowany blisko stanu Wirginia. Najprawdopodobniej ptak zmienił swój kierunek wędrówki po wystąpieniu groźnego huraganu w 2006, nazwanym później .
Migracje Wędrówki w XX wieku były dość słabo poznane. Populacje atlantyckie żyją na otwartym oceanie od października do marca. Wyjątkiem są pary z Wysp Zielonego Przylądka, które opuszczają lęgowiska w sierpniu, a powracają w styczniu. Sezon pozalęgowy spędzają głównie nad tropikalnym i subtropikalnym Atlantykiem między 10°N a 39°S oraz między 20°W a 50°W, niektóre samotne osobniki spędzają tutaj cały rok. Poza sezonem lęgowym także spotkane u wód Afryki Południowej. Atlantyckie osobniki rzadko są spotykane u wód Oceanu Indyjskiego. Tajfunniki cienkodziobe z archipelagu Hawajów migrują na wschód we wrześniu, powracając w marcu-kwietniu. Sezon pozalęgowy spędzają wtedy głównie nad centralnym-tropikalnym Pacyfikiem, między 11°N a 18°S.