Populacje z wysp Feniks całoroczne. Ptaki z Chin i Japonii opuszczają te tereny we wrześniu, a wracają w kwietniu. Być może ten gatunek wędruje z wód Morza Południowochińskiego, a także Filipin oraz Indonezji. Ptaki z tych terenów obserwowane były między 152° a 169°E w październiku i kierowały się ku Oceanowi Indyjskiemu lub Pacyfikowi (inna teoria mówi, iż ptaki z tych regionów kierują się z Oceanu Indyjskiego oraz Indonezji do Pacyfiku, gdzie odbędą pierzenie). Ptaki na wodach Oceanu Indyjskiego w sezonie pozalęgowym są niewiadomego pochodzenia, choć są i osobniki chętnie gniazdujące na północy tego zbiornika wodnego. Tajfunnik cienkodzioby zalatuje często także do NW Oceanu Indyjskiego.
Morfologia mały|Tajfunnik cienkodzioby u wybrzeży Hawajów (USA) Ptak średniej wielkości porównywalny do rodzajów Pachyptila i Halobalena (określane w j. angielskim jako Prion lub Whalebirds), przeważnie osiąga od 25 do 29 cm długości ciała. Rozpiętość skrzydeł waha się od 67 do 73 cm. Masa ciała to ok. 100 g, zwykle mniej. Posiada dość małą zaokrągloną głowę z dość cienkim dziobem. Na morzu lata powoli, „z gracją”, w przeciwieństwie do innych burzykowatych. Sam jest dość smukły. Ma wąskie długie skrzydła i długi ciasno złożony, wcięty ogon, który jednak rzadko rozkłada.