Harriet Goodhue Hosmer (ur. 9 października 1830 w Watertown, zm. 21 lutego 1908 tamże) – amerykańska rzeźbiarka neoklasycystyczna, jedna z czołowych rzeźbiarek działających w Rzymie w XIX wieku.
Życiorys mały|Hosmer przy pomniku Thomasa Harta Bentona, ok. 1861–1862 Urodziła się 9 października 1830 roku w Watertown, w rodzinie lekarza Hirama Hosmera i Sarah Gran. Po śmierci matki i rodzeństwa na gruźlicę Harriet została wychowana przez ojca, który zapewnił jej szerszy rozwój intelektualny i fizyczny, niż zwyczajowo przyjęto dla dziewcząt z klasy średniej. Młoda Harriet była znana w swym środowisku z odwagi i niekonwencjonalnego zachowania, przejawiającego się m.in. zainteresowaniem aktywnością fizyczną na wolnym powietrzu, w tym jazdą konną i strzelaniem. Rzeźbą zainteresowała się podczas nauki w szkole żeńskiej w Lenox. Po powrocie do domu w 1849 roku pobierała lekcje u artysty neoklasycystycznego Petera Stephensona.