Transport kolejowy w Papui-Nowej Gwinei – zlikwidowany system transportu szynowego w Papui-Nowej Gwinei. Obecnie Papua-Nowa Gwinea jest państwem pozbawionym transportu kolejowego.
Historia mały|240x240px|Torowiska w Rabaul (około 1915) mały|240x240px|Prowincja Madang (Nowa Gwinea Niemiecka, około 1898). Skład ciągnięty przez woły thumb|240px|Torowiska na molo w Samarai (prowincja Milne Bay) Początki Pierwsze zapisy o powstaniu linii kolejowej w Papui-Nowej Gwinei pochodzą z 1888, kiedy to na wyspie Mole (prowincja Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie), otwarto ręczną kolej wąskotorową do przewozu wydobywanych tam fosforanów. Była to najwcześniejsza potwierdzona linia kolejowa na terenie zarówno brytyjskiej, jak i niemieckiej Nowej Gwinei, choć mogły istnieć inne, wcześniejsze. Do lat 90. XIX wieku wybudowano dużą liczbę następnych linii, najczęściej o długości kilkuset metrów, służących do łączenia osad z nabrzeżami. W początku XX wieku zbudowano dłuższe linie, najczęściej o rozstawie szyn 600 mm. Obsługiwały one plantacje i kopalnie, zwłaszcza na wyspie Woodlark, gdzie wydobywano złoto. Były to koleje o trakcji ręcznej (ewentualnie wagony ciągnęły woły).