Schyłek Po 1980 w Kieta na wyspie Bougainville planowano odtworzenie jednej z linii w ruchu turystycznym, ale nie doszło do tego w związku z wybuchem wojny domowej w 1989. W końcu lat 80. XX wieku na plantacjach palmowych działały jeszcze trzy systemy kolejowe, które prawdopodobnie wkrótce zamknięto. Najdłużej funkcjonowała linia o rozstawie 700 mm w tartaku misji katolickiej w Ulamona. Obsługiwała ją lokomotywa spalinowa skonstruowana na ramie starego parowozu. Pociągi kursowały tam do początku lat 90. XX wieku.
Łącznie w historii kraju udało się udokumentować funkcjonowanie około 150 linii kolejowych. Były to przede wszystkim obsługiwane ręcznie koleje przemysłowe, leśne i rolne. Ich pozostałości są dostrzegalne w terenie, zwłaszcza w rejonach plantacji w okolicach Madang i Rabaul.
Historia kolei na Nowej Gwinei została opisana w 1997 przez Boba Mckillopa i Michaela Pearsona i opublikowana przez wydawnictwo Uniwersytetu Papui-Nowej Gwinei.
Przypisy
Papua-Nowa Gwinea Kategoria:Transport w Papui-Nowej Gwinei