Henry Cabot Lodge (ur. 5 lipca 1902, zm. 27 lutego 1985) – amerykański polityk i dyplomata.

Dziadkiem Lodge’a był Henry Cabot Lodge, wieloletni senator ze stanu Massachusetts i przywódca republikanów w izbie wyższej amerykańskiego Kongresu w okresie prezydentury Woodrowa Wilsona, kiedy to odegrał istotną rolę w zwycięstwie filozofii izolacjonizmu. Również i jego wnuk był republikaninem.

Lodge junior został po raz pierwszy wybrany do senatu z Massachusetts w roku 1936. Zasiadał w ławach senackich do roku 1944, kiedy ochotniczo zasilił szeregi armii, jako pierwszy czynny senator od czasów secesyjnej. Dosłużył się w tym czasie stopnia podpułkownika. Powrócił do izby w roku 1946.

W roku 1952, który był ogólnie rokiem republikanów, kiedy to przejęli po raz pierwszy od 20 lat Biały Dom z rąk demokratów, ale Lodge, ubiegający się o ponowny wybór, został pokonany przez ówczesnego kongresmena Johna F. Kennedy’ego.

Jednakże pozostał na scenie, gdyż prezydent Dwight D. Eisenhower mianował go ambasadorem USA przy ONZ. Ambasador przy ONZ jest jednocześnie członkiem gabinetu. Lodge zajmował to stanowisko do roku 1960.