Por. też o tej samej osobie: Jerzy Gronostajski (inżynier)
Jerzy Zbigniew Gronostajski (ur. 28 października 1933 w Chełmie, zm. 14 listopada 2007) – polski inżynier mechanik.
Życiorys Całe swoje dorosłe życie związał z Politechniką Wrocławską, kiedy w lutym 1951 r. rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym, a w 1955 r. rozpoczął karierę zawodową, by w 1963 r., po obronie rozprawy doktorskiej, zostać docentem, a w 1967 r., po habilitacji, uzyskać stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 1976 r. uzyskał tytuł profesora, a w 1987 r. tytuł profesora zwyczajnego. W 2001 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Bacău (Rumunia). Był twórcą Szkoły Naukowej, zajmującej się badaniami i projektowaniem w zakresie procesów przeróbki plastycznej, metalurgii fizycznej i mechaniki procesów przeróbki plastycznej metali. Oryginalne wyniki jego badań przyczyniły się do rozwoju nauki w dziedzinie przeróbki plastycznej i metalurgii fizycznej, w której był wybitnym ekspertem. Swoje wybitne osiągnięcia przedstawił w 13 książkach, monografiach i podręcznikach, w ponad 350 publikacjach w czasopismach zagranicznych i krajowych, a także w materiałach konferencyjnych oraz około 30 patentach. Publikował w renomowanych czasopismach indeksowanych przez Thomson Scientific, gdzie ukazało się ponad 50 jego prac.