Zmarł 11 sierpnia 2001 roku, pochowany na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu (sektor 16A-1-11). Okres II wojny światowej W okresie II wojny światowej, w 1943 roku, wstąpił do Armii Krajowej, składając przysięgę wojskową w jednym z partyzanckich oddziałów AK działających w rejonie Siedlec. Podczas wojny, mimo trudnych warunków, kontynuował naukę i równocześnie angażował się w działalność wojskową. Tragedia dotknęła go osobiście, gdy jego jedyny brat Zdzisław wraz z grupą przyjaciół z AK został rozstrzelany przez Niemców w 1944 roku.
Wykształcenie i praca naukowa Po zakończeniu wojny, w 1946 roku zdał maturę w liceum siedleckim i wyjechał do Wrocławia, gdzie rozpoczął studia na Politechnice Wrocławskiej, początkowo na Wydziale Mechaniczno-Elektrotechnicznym, który z czasem przekształcił się w dwa wydziały: Mechaniczny i Elektryczny. W czasie studiów zarabiał na własne utrzymanie jako nauczyciel matematyki i fizyki w Państwowej Szkole Pracy Społecznej we Wrocławiu. Studia ukończył w roku 1951, uzyskując tytuł mgr inżyniera. Już podczas studiów, od 1950 roku rozpoczął pracę na Politechnice Wrocławskiej w Katedrze Teorii Maszyn Cieplnych jako młodszy asystent. W swej działalności naukowej zajmował kolejno stanowiska: asystenta, adiunkta (1955), docenta (1969), profesora nadzwyczajnego (1976) i profesora zwyczajnego (1992).