Na uczelni kierował Zakładem Termodynamiki w latach 1973–1999, był organizatoremMaciej Roman Bombicki, Encyklopedia actus purus, „Kto jest kim w Polsce Nowego Milenium” (2000–2002), Poznań : Polska Narodowa Oficyna Wydawnicza, 2002, . i dyrektorem Instytutu Techniki Cieplnej i Mechaniki Płynów (1981–1984 i 1993–1999), przez kilka kadencji członkiem Senatu PWr, seniorem senatu i zastępcą przewodniczącego Komisji Rozwoju Kadry i Finansowania Badań. Zasłużył się dla powstania budynku Instytutu Techniki Cieplnej i Mechaniki Płynów, tzw. Starej Kotłowni oraz nowych pomieszczeń w budynku D-2.
Zaliczony w roku 2001 przez Amerykański Instytut Biograficzny przy Kongresie USA w poczet najwybitniejszych naukowców świata (World Liders of Scientific Influence, US Library of Congress, Washington, DC), członek Komitetu Termodynamiki i Spalania PAN, Międzynarodowego Instytutu Chłodnictwa w Paryżu oraz innych instytucji naukowych (UT Drezno, Kijów, MEI Moskwa). Kierownik 3 zakończonych grantów KBN, otrzymane dwa patenty. Autor 103 publikacji krajowych i zagranicznych, podręczników akademickich Termodynamika (1994), Przekazywanie ciepła i wymienniki (1994), Przekazywanie ciepła do gruntu PWN (1967) oraz trzech skryptów. Autor 216 prac naukowych niepublikowanych, badań i ekspertyz w większości dla przemysłu zakończonych wdrożeniem.