administracyjnych szpitala Ubezpieczalni Społecznej przy ul. Kurkowej we Lwowie, przemianowanej na Szpital Wojenny nr 604. W 1939 aresztowany przez władze sowieckie. Osadzony przez NKWD w więzieniu na Brygidkach (czerwiec 1940 – 23 czerwca 1941).
Po powrocie do kraju jesienią 1941 zamieszkał w Górze Kalwarii, gdzie w czasie okupacji jako pracownik Zarządu Miejskiego w m. Warszawie, pełnił funkcję kierownika Schroniska dla Starców i Kalek (luty 1942 – styczeń 1945), udzielając schronienia m.in. działaczom RPPS. Wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej (lubelskiej). W czerwcu 1945 skierowany przez Centralny Komitet Wykonawczy PPS do Elbląga, współdziałał w tworzeniu miejscowej organizacji partyjnej. Od 1 czerwca 1945 do 30 lipca 1946 kierował Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Elblągu. 2 czerwca 1946 powołany przez Radę Wojewódzką PPS na przewodniczącego Wojewódzkiego Komitetu Partii w Gdańsku, funkcję tę sprawował do września 1948. W okresie od 28 sierpnia 1946 do 25 maja 1950 zajmował stanowisko przewodniczącego Prezydium Gdańskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej. Został ponadto pełnomocnikiem Wojewódzkim Rządu do Walki z Analfabetyzmem (do 18 lipca 1950), pełnił też funkcję wicewojewody gdańskiego.