Juliusz Łuszczewski (ur. 12 kwietnia 1892 we Lwowie, zm. 27 grudnia 1971 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy.

Życiorys Urodził się w rodzinie Karola, rzeźbiarza, i Franciszki z domu Wacławek. Jego brat Leon był także aktorem. Kształcił się w Krakowie, w szkole teatralnej Michała Przybyłowicza, którą ukończył w 1910 roku. Rok wcześniej debiutował aktorsko na deskach krakowskiego Teatru Ludowego rolą Krzysia Gąsienicy w „Buncie Napierskiego”. W latach 1910–1911 był członkiem zespołu teatru w Sosnowcu, a następnie występował w Krakowie w Teatrze Syndykatu Dziennikarzy Krakowskich oraz ponownie w Teatrze Ludowym (choć niektóre dane z tego okresu mogą dotyczyć jego brata, Leona). Po wybuchu I wojny światowej, w 1915 roku został powołany do służby wojskowej.

thumb|left|Juliusz Łuszczewski (drugi od lewej) podczas procesu aktorów oskarżonych za udział w filmie Heimkehr (1948) Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w 1918 roku występował w Poznaniu (Teatr Polski 1922–1923, Teatr Nowy 1925–1927), Lublinie (Teatr Miejski 1923–1925) oraz Bydgoszczy (Teatr Miejski 1927–1928).