W latach 1928–1939 był członkiem zespołów teatrów warszawskich: Polskiego, Małego (1928–1930), Ateneum (1930–1932, 1935–1939), Artystów (1932–1933), Nowa Komedia (1933–1934) oraz Aktora (1933–1934).
W latach II wojny światowej występował w warszawskich teatrach jawnych: Komedia, Bohema, Nowości, Miniatury oraz w krakowskim Teatrze Powszechnym. W 1941 roku wystąpił w nazistowskim filmie propagandowym Heimkehr (reż. Gustav Ucicky). Po zakończeniu wojny występował w warszawskim Teatrze Powszechnym (1945–1947). W 1947 roku za działalność w czasie wojny został zawieszony w prawach członka ZASP, a w 1948 roku wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie skazano go na karę 3 lat pozbawienia wolność za udział w filmie Heimkehr. Do zawodu aktora powrócił w 1950 roku jako członek zespołu warszawskiego Teatru Powszechnego (1950–1970), a następnie – Teatru Narodowego (1970–1971). Wystąpił w sześciu spektaklach Teatru Telewizji (1956–1967) oraz siedmiu audycjach Teatru Polskiego Radia (1951–1954). W 1964 roku otrzymał wyróżnienie na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Rosyjskich i Radzieckich w Katowicach za rolę Marmieładowa w spektaklu Zbrodnia i kara.
Był mężem aktorki i suflerki Marii Różańskej-Łuszczewskiej (zm.