„Okrzemki rzeki Pilicy i ich znaczenie w ocenie czystości wody”. W 1965 roku objęła stanowisko docenta w Katedrze Systematyki i Geografii Roślin i równocześnie kierownika nowo utworzonego Zakładu Algologii. W 1973 roku otrzymała stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1986 tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1984–1987 była prodziekanem ds. studenckich Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi. W 1993 roku przeszła na emeryturę.
Zmarła 24 lipca 2009 roku w Łodzi. Została pochowana wraz z mężem na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul. Ogrodowej.
Działalność naukowa Głównym obszarem jej zainteresowań badawczych były zielenice z rodziny zrostnicowatych (Zygnemataceae). Najważniejsze prace jej autorstwa o tej grupie organizmów to tom 12A „Flory słodkowodnej Polski” (1972) oraz 16 tom serii „Süsswasserflora von Mitteleuropa, Conjugatophyceae I. Zygnematales” (1984). Łącznie opisała 15 nowych dla nauki gatunków, większość z rodzaju skrętnica Spirogyra: Spirogyra silesiaca (1967), S. czubinskii (1972), S. lodzensis (1974), S. costata (1979), S. costulata (1979), S. czurdiana (1979), S. danica (1979), S. miranda (1979), S. pseudodaedaloides (1979), S. pseudomaxima (1979), S. pseudosahnii (1979), S. pseudotetrapla (1981), S.