N1K4-A miał być podstawowym myśliwcem pokładowym na lotniskowcach, wycofano się jednak z projektu jego produkcji, ponieważ Japonia w tym czasie nie miała już żadnego lotniskowca.

W celu poprawienia osiągów samolotu na dużych wysokościach i umożliwienia podjęcia skutecznej walki z B-29 powstała wersja N1K5-J Shiden Kai 5 Model 25 z 18 cylindrowym silnikiem gwiazdowym Mitsubishi MK9A o mocy 2200 KM (1620 kW). Prototyp tej wersji zniszczono podczas bombardowania w czerwcu 1945 roku.

W sumie zbudowano tylko 415 sztuk N1K2-J.

Użycie Samolot Kawanishi N1K1-J a także następne wersje były systematycznie wprowadzane do jednostek myśliwskich japońskiej marynarki wojennej. N1K1-J weszły do służby na początku 1944 roku. Pierwszą dużą jednostką wyposażoną w ten typ był 341 Kokutai (Korpus Lotniczy), który przeniesiono na Luzon z Formozy 20 października 1944. N1K1-J po raz pierwszy stoczyły walki nad Formozą i Filipinami. Następnie walki toczono na nich podczas inwazji na Okinawę. Znane jest spotkanie 34 N1K1-J z 70 myśliwcami aliantów, w którym zniszczono 20 z nich przy stracie tylko 12 maszyn. N1K1-J broniły też wysp macierzystych Japonii na wiosnę 1945 roku.