Jadwiga Olszewska (ur. 10 kwietnia 1855 w Kuzawce, zm. 28 lutego 1932 w Tuzli) – polska lekarka i dziennikarka.

Młodość i wykształcenie Olszewska urodziła się na ziemiach polskich należących do zaboru rosyjskiego. Jej matka była nauczycielką. W 1873 Olszewska ukończyła gimnazjum dla dziewcząt w Warszawie i od razu przeniosła się do Petersburga, gdzie rozpoczęła kurs ginekologii. Ze względu na carskie prześladowania studentów nie ukończyła jednak kursu i wyemigrowała do Paryża, gdzie w 1881 rozpoczęła studia medyczne. W 1882 wyszła za mąż za Bartłomieja Boldireffa. Małżeństwo rozpadło się jeszcze przed styczniem 1883, kiedy urodził się ich syn Włodzimierz, późniejszy inżynier dróg i mostów oraz taternik. Olszewska kontynuowała studia medyczne, wychowując jednocześnie Włodzimierza. Posługiwała się nazwiskiem panieńskim. Utrzymywała się, pisząc dla gazet i czasopism w Krakowie i we Lwowie. W 1894 obroniła na Uniwersytecie Paryskim dysertację doktorską poświęconą związanym z tyfusem zaburzeniom mięśnia sercowego wśród dzieci. W tym samym roku otrzymała tytuł doktorki nauk medycznych.

Według relacji Teodory Krajewskiej Olszewska była osobą o wysokiej inteligencji wrodzonej.