Wspólnie założyły „Towarzystwo taniego zakwaterowania i innej pomocy dla mieszkańców Sankt Petersburga”, które stosowało „nowy model pracy filantropijnej”. Towarzystwo nie rozdawało jałmużny, a tworzyło warunki, w których ubodzy mogli zdobyć zawód lub wykształcenie, co miało pozwolić im stanąć na nogi. Zgodnie z nazwą organizacja pomagała podopiecznym w znalezieniu taniego kwaterunku oraz oferowała zatrudnienie w szwalniach. Posiadała także własny budynek, prowadziła tanią stołówkę, szkołę, akademiki, sklep, miejsce, w którym zapewniano opiekę nad dziećmi, a także zatrudniała lekarza.
Wspólnie przyjaciółki walczyły o dostęp do edukacji wyższej dla kobiet, zakładając m.in. komitet organizacji kursów edukacji wyższej, w ramach którego w 1867 roku zebrano 400 podpisów pod petycją do cara Aleksandra II za pozwoleniem na dopuszczenie kobiet w grono studentów Uniwersytetu Państwowego w Sankt Petersburgu.