Po przybyciu Rittera obie grupy rozpoczęły przeprawę przez most na Pilicy w Warce. Połączone siły szwedzkie przez całą noc przeciągały tabory przez most, który na koniec został rozebrany. Cała przeprawa zajęła kilkanaście godzin, a margrabia wraz z głównymi siłami czekał pod Warką, aż wszystkie wozy z taboru Rittera znajdą się po drugiej stronie rzeki. W międzyczasie idące komunikiem wojska koronne Lubomirskiego i Czarnieckiego dopadły i rozbiły pod Kozienicami tylną straż wojsk margrabiego dowodzoną przez TörnskjöldaMirosław Nagielski, Warszawa 1656, s. 24.. Choć rozbitkowie tylnej straży donieśli margrabiemu o zbliżającym się zagrożeniu, ten jednak czekał, aż do rozbiórki mostu (rano 7 kwietnia).
Po pozostawieniu silnych posterunków nad rzeką i w Winiarach, Szwedzi ruszyli do Warszawy, sformowani w kolumnę długości 4 km. Gdy nadeszły wojska polskie, czoło kolumny było w Piasecznie, a ogon wychodził z Warki, idąc za siłami głównymi na Czersk. Margrabia czuł się bezpieczny, gdyż przypuszczał, że szeroko rozlana rzeka przy braku mostu uniemożliwi wojskom koronnym przeprawę.