W tym samym roku wyjechała do Niemiec na Uniwersytet w Münsterze, gdzie pod kierunkiem doktora Carla Corrensa specjalizowała się w genetyce. Jeszcze w 1914 roku przeniosła się wraz z nim jako asystentka do Kaiser-Wilhelm-Institut für Biologie w Berlinie-Dahlem, gdzie pracowała przez okres I wojny światowej. Wiosną 1920 roku wyjechała na 6 miesięcy do Szwecji, podejmując pracę asystentki doktora Hermana Nilssona-Ehle w Akarp, eksperymentalnej stacji Uniwersytetu w Lund, i pogłębiając wiedzę z genetyki roślin uprawnych. Następnie w 1921 roku przez 6 miesięcy pracowała w Kopenhadze jako asystentka doktora Erica Lindharda, poznając metody doświadczeń polowych w państwowej stacji doświadczalnej w Tystofte.
W 1922 roku wróciła do Polski i podjęła pracę badawczą i hodowlaną w Stacji we Włoszanowie, należącej do Towarzystwa Akcyjnego „Siew” z Poznania. Opiekunem naukowym Stacji był prof. Bronisław Niklewski z Uniwersytetu Poznańskiego. Pracowała nad wyhodowaniem odmian roślin uprawnych dostosowanych do warunków lokalnego rolnictwa, aż do 1926 roku, w którym Stacja musiała zredukować program badawczy.