W rozmowach na temat porozumień rozejmowych pod koniec wojny o niepodległość prowadzonych na wyspie Rodos, zastępca Almoga – Abraham Iloni zdołał podsłuchać narady strony egipskiej. Uzyskano m.in. informacje o decyzji Egipcjan o wycofaniu się z pustyni Negew, co dało przewagę negocjacyjną Izraelowi. Po wojnie punkty nasłuchowe Almoga odwiedził premier David Ben-Gurion i poprosił Almoga o przedstawienie potrzeb w celu rozszerzenie działalności. Almog wystąpił wówczas o około 200 000 dolarów, rząd przekazał ostatecznie połowę tej kwoty. Ben–Gurionowi asystował Icchak Wertsman (brat Almoga), który był głównym oficerem łącznikowym w latach 1949–1954. W 1952 roku Icchak Wertsman wysłał Yomiego Einiego, aby stanął na czele rady osadniczej Ramat Hasharon, w celu przekształcenia obozu Nahal na północy Herzlijji w jednostkę wojskową. Dwa lata później stacje nasłuchowe z Jafy utworzone przez Almoga przeniosły się tam i zostały włączone do struktur wywiadu izraelskiego. Bazę nazwano Obozem Glilot (nazywany był również „Skrzyżowaniem” ze względu na duży węzeł drogowy w sąsiedztwie). Centrala Jednostki 8200 do dziś znajduje się w tym miejscu. Po przejściu Mordechaja Almoga na emeryturę, od 1957 jego brat szefował Obozowi Glilot. Sam Almog po przejściu na emeryturę na początku lat 60.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mordechaj Almog · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.