Jego czerwonawy kolor przełamuje czarno-białą kolorystyke stroju. Jej ramiona okryte są długimi, jasnymi rękawiczkami z koźlej skórki, ozdobionymi kokardką powyżej łokcia.
Mantyla została namalowana szybkimi i energicznymi pociągnięciami pędzla, gdzieniegdzie widoczna jest czerwona podmalówka. W pierwotnym kształcie rogi obrazu były przycięte po przekątnej. Trójkątne dodatki we wszystkich czterech rogach przekształciły obraz w prostokąt. W lewym dolnym rogu widnieje podpis malarza: Goya.
Proweniencja Obraz prawdopodobnie należał do kolekcjonera z Madrytu Serafína Garcíi de la Huerty (zm. 1839). Następnie znalazł się w licznych kolekcjach prywatnych i galeriach: markiza de Heredia w Madrycie (1867), Benita Garrigi w Madrycie (1887), (sprzedaż, Hôtel Drouot, Paryż, 24 marca 1890, nr. 4), Huberta Debrousse’a (sprzedaż, Hôtel Drouot, Paryż, 6 kwietnia 1900, nr. 45), Kraemer w Paryżu, Durand-Ruel w Paryżu, (1906). W 1906 obraz zakupił Henry Osborne Havemeyer, po nim odziedziczyła go żona Louisine Havemeyer i ich córka Adeline, która podarowała obraz Narodowej Galerii Sztuki w Waszyngtonie w 1963.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Obrazy w National Gallery of Art w Waszyngtonie