Pawłyk jako emancypantka na łamach czasopisma „Narod” wydawanego przez jej brata Mychajła i Iwana Frankę krytykowała warunki życia ruskich chłopek na terenie powiatu kosowskiego.
Nękana przez policję, Pawłyk przeniosła się do wsi Czerniowiec na Bukowinie. Pracowała jako szwaczka. Występowała na wiecach robotniczych. W pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych XIX w. była kilka razy aresztowana.
W latach dwudziestych XX wieku Anna Pawłyk pomagała sierotom z Monastyrskiego. Planowała kupić ziemię oraz zbudować na niej sierociniec i dom, w którym mogliby pracować i odpoczywać chorzy ukraińscy pisarze. Plany przerwała jej nagła śmierć.
Została pochowana we Lwowie.
Upamiętnienie Jedna z ulic w jej rodzinnej miejscowości nosi jej imię. Iwan Franko zadedykował jej wiersz Anna P..
Przypisy
Kategoria:Ukraińscy poeci XIX wieku Kategoria:Ukraińscy poeci XX wieku Kategoria:Ukraińscy publicyści Kategoria:Ukraińscy działacze na rzecz praw kobiet Kategoria:Ukraińscy socjaliści Kategoria:Urodzeni w 1855 Kategoria:Zmarli w 1928