Film opowiadał o transpłciowych Brazylijczykach i skupiał się na problemach tej społeczności, w tym tożsamości, dyskryminacji, prostytucji oraz przemocy.
W swoich badaniach skupił się na improwizowanym aktorstwie stosowanym w etnofikcji. Używa go jako metody dzięki, której aktorzy mogą uzewnętrznić swoje przeżycia i je opisać.
Problematyczną kwestią jest, tak jak w innych metodach badawczych, opuszczenie uczestników filmu po zakończeniu nagrywania oraz kwestia wykorzystywania ich wiedzy oraz doświadczeń Reżyser, przez zainicjowanie odgrywania przez aktorów doświadczeń z własnego życia, może być odpowiedzialny za negatywny odbiór i upublicznianie.
Etnofikcja w literaturze W literaturze etnofikcja łączy obserwację i opis znany z etnografii z technikami pisarskimi, narracją. Może się to objawiać jako zastosowanie etnograficznej refleksji i ucieleśnienia problemu społecznego w ramach wykreowanej fabuły. Ważnym elementem jest tu podejście i refleksja etnograficzna zastosowana przez autora.
Znanym przedstawicielem tego kierunku w literaturze jest Marc Augé, francuski antropolog znany z koncepcji „nie-miejsc”. Jego dziełem będącym etnofikcją jest No Fixed Abode: Ethnofiction.