Janina Matylda Bobińska-Paszkowska, primo voto Brzezińska (ur. 14 marca 1884 w Warszawie, zm. 21 listopada 1973 tamże) – polska malarka, portrecistka.
Życiorys Urodziła się 14 marca 1884 roku w Warszawie, w rodzinie Jana Bobińskiego i Stanisławy z Tołwińskich. Jej bratem był Stanisław Bobiński. Po ukończeniu pensji Henryki Czarnockiej, od 1904 roku studiowała w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni Konrada Krzyżanowskiego. W 1907 roku została pierwszą kobietą, która uzyskała absolutorium na tej uczelni. Następnie wyjechała z mężem - malarzem Janem Brzezińskim, do Paryża, gdzie kontynuowała naukę. We Francji z powodzeniem wystawiała prace, w 1908 roku uzyskując pierwszą nagrodę – dwuletnie stypendium i członkostwo rzeczywiste – w konkursie Cercle International des Artistes. Następnie wyjechała z mężem i artystami Michałem Borucińskim, Zofią Katarzyńską i Tadeuszem Pruszkowskim do Bretanii, po czym grupa zwiedziła także Prowansję.