Jej obrazy Procesja w Bretanii na Święto Morza i Opowieść fal zostały następnie wystawione podczas Salonu Jesiennego. mały|Janina Bobińska-Paszkowska (siedzi), obok stoi Józef Paszkowski, w głębi z przechyloną głową Michał Choromański. Po powrocie do Warszawy zdobyła kilka nagród za projekty plakatów, wraz z mężem wygrała także konkurs Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości na polichromie kościoła w Radomsku, które małżeństwo ukończyło w 1914 roku. W Radomsku poznała rzeźbiarza Józefa Paszkowskiego, za którego wyszła za mąż w 1918 roku, po unieważnieniu pierwszego związku. Z początku mieszkała w Częstochowie, po czym w 1920 roku wyjechała do Zakopanego, gdzie z Paszkowskim otwarła wytwórnię zabawek ludowych. W 1923 roku osiadła w Warszawie, gdzie prowadziła salon artystyczny. Przyjaźniła się m.in. z Pią Górską, Molly Bukowską, Zofią Katarzyńską-Pruszkowską, Kazimierą Alberti, Teodorem Ziomkiem i Konradem Winklerem. Jej małżeństwo z Paszkowskim, z którym miała syna Lecha, rozpadło się w drugiej połowie lat 20. XX w. Bobińska-Paszkowska samotnie wychowywała syna.